| Loslaten in liefde. Het klinkt misschien eenvoudig, maar in wezen raakt het de kern van samenleven. Een zuivere vorm van samen-zijn. Een samen dat gezond voelt. Een samen dat volwassen is. Niet alleen in relaties of samenwerkingen, maar in de manier waarop we het leven zelf beleven. Want loslaten gaat niet over behoeftigheid, claimen of verwachtingen neerleggen buiten onszelf. Het gaat over stevig staan in je eigen veld en elkaar ontmoeten waar het werkelijk voedt. Dat vraagt moed. En zelfreflectie. Het vraagt dat we de ander toestaan anders te zijn. Een ander pad te lopen. De verschillen te zien en niet weg te poetsen, maar te laten bestaan. Juist daarin schuilt rijkdom. Juist daarin wordt liefde dieper. De verschillen maken ons mens.  |
| Toch is loslaten vaak intens. Het is geen simpele splitsing van wegen, geen keuze links- of rechtsaf. Het is een fijnmazig weefsel van verbindingen, waarin radertjes meebewegen en het leven doorstroomt. Alles blijft in beweging, als water dat zijn eigen weg vindt; vrij en levend. Is dit niet hoe we diep van binnen allemaal zouden willen leven? Vanuit onze kern. Vanuit vertrouwen. Vanuit liefde. In verbinding met onszelf en daardoor ook met de ander. In een wereld waar verschillen er mogen zijn. Waar we oog hebben voor wat voedend is voor het grotere geheel. Waar we ons herinneren dat alles met alles verbonden is en dat elke stap die wij zetten een golf teweegbrengt in het geheel. Loslaten in liefde is dan geen einde. Het is telkens opnieuw een begin. Bij ruimte voor bronwerk maken we ruimte voor eigen onderzoek naar je IK BEN. Wat heb je nodig om vanuit liefde en vertrouwen je leven te leven, je te laten bewegen op je levenspad. ruimte voor bronwerk Michiel |
RSS-feed