| Wat als we onszelf niet zien als losse individuen, maar als knooppunten in een web van relaties? Alles wat we doen én wat we laten heeft invloed. Op onszelf, op de mensen om ons heen en op de aarde waarop we leven. Soms lijkt het klein: een woord, een stilte, een keuze. Maar elke beweging laat het hele systeem meeklinken. Systemen zijn veerkrachtig. Ze zoeken voortdurend naar balans. Daarom kan een beslissing die vandaag goed voelt, morgen anders aanvoelen. Dat is niet fout, het is hoe leven zich ontvouwt: voortdurend lerend, bijsturend, balancerend. Leven en werken in een systeem vraagt vertrouwen. Vertrouwen in jezelf, in je omgeving en in de grotere samenhang waarvan je deel bent. Soms voel je je groots, alsof je echt verschil maakt. Soms juist klein, een kruimel, een radertje in een immens geheel. Beide waarheden bestaan naast elkaar en beide zijn waar. |
| Wat ik steeds vaker ontdek: ik hoeft het niet allemaal alleen te dragen. Het systeem draagt mee, zodra ik mijn eigen plek inneem en ga staan voor mijn IK BEN. Vanuit die plek en vanuit mijn eigen bron, ontstaan keuzes die niet alleen mij dienen, maar ook de relaties om mij heen versterken. Voor mij betekent dit dat ik steeds bewuster ervaar dat ik met alles om mij heen in relatie sta. Hoe meer ik mijn plek durf in te nemen, hoe meer ik kan vertrouwen dat alles stroomt zoals het bedoeld is. En in dat vertrouwen ervaar ik de kracht en de steun van het geheel alsof ik thuiskom. Thuiskomen in mezelf, en daarmee, meer en meer, in het leven. ruimte voor bronwerk Michiel |
RSS-feed